ارائه الگوی عدالت شهری بر مبنای هوشمندسازی خدمات شهری درکلان شهرهای ایران
الموضوعات : مدیریت استراتژیک
وحید چناری
1
,
ناجی غافلی
2
,
محمد تمیمی
3
,
فواد مکوندی
4
,
قنبر امیرنژاد
5
1 - استادیار*،گروه مدیریت دولتی، واحدشوشتر،دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران
2 - دانشجوی دکتری مدیریت دولتی،واحدشوشتر،دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر، ایران.
3 - گروه مدیریت، واحددزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول ،ایران
4 - استادیار،گروه مدیریت دولتی،واحدشوشتر،دانشگاه آزاد اسلامی، شوشتر،ایران.
5 - دانشیار،گروه مدیریت دولتی،واحدعلوم و تحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران.
الکلمات المفتاحية: عدالت شهری, هوشمند سازی خدمات شهری, عدالت توزیعی, عدالت تخصیصی,
ملخص المقالة :
هدف: هدف اصلی اين تحقیق ارايه رويکردی نوین به مسئله عدالت شهری با استفاده از دیدگا هو رویکرد هوشمند سازی در خدمات شهری است. ضرورت: امروزه یکی از چالش اصلی هرکلانشهری موضوع بی عدالتی شهری است که موجب، شکل گیری شهرهای انگلی و مناطق حاشیه و درنهایت نارضایت شهروندی خواهد شد. بنابراین با توجه به محدودیتهای مدل ها و الگوهای کلاسیک توزیع و تخصیص خدمات شهری، و همچنین صیانت از حقوق شهروندی چه در بحث عدالت توزیعی وتخصیصی و چه در بحث عدالت دسترسی به منابع شهری بکارگیری الگوی عدالت شهری بر مبنای هوشمندسازی خدمات شهری ضرورت اساسی دارد. روش شناسی: تحقیق حاضر ازحیث هدف،کاربردی و از حیث روش ترکیبی است. جامعه آماری تحقیق شامل مقالات کیفی و کمی است. ابزار گردآوری اطلاعات درمرحله کیفی چک لیست مقالات مرتبط، پرسشنامه و در مرحله کمی پرسشنامه محقق ساخته و برای تجزيه و تحلیل اطلاعات در مرحله کیفی، از مقالات فراترکیب،دلفی فازی و در مرحله کمی از روش مدلسازی ساختاری تفسیری فازی و مدل يابی معادلات ساختاری با رويکرد حداقل مربعات جزئی استفاده شده است. یافته ها: نتایج نشان داد مولفه هایی هوشمندی هم چون: توزیع هوشمند، تخصیص هوشمند، دسترسی هوشمند، دارای نقش مستقل ودرعوامل میانجی تأثیرگذارند. همچنین مولفه های هوشمندی چون خدمات رسانی هوشمند، شبکه هوشمند،ساختار هوشمند پلتفرمهای هوشمند، دارای نقش میانجی بودند و در پایینترین سطح نیزشاخصهای، عدالت توزیعی و عدالت تخصیصی، دارای نقش واسطه ایی هستند که توسط عوامل مستقل و میانجی تحت تأثیر قرارگرفتند. نتیجهگیری:هوشمندسازی خدمات شهری همچون استفاده از پلتفرمها و شبکه های هوشمند در خدمات شهری موجب تقویت عواملی مثل دسترسی و برابری خدمات شهری در بین شهروندان مناطق و محلات کلانشهرها خواهد شد، که در نهایت به عدالت توزیعی و عدالت تخصیصی منجرمی گردد. بنابراین ضروری است در راستای برقراری عدالت شهری در کلانشهرهای ایران، در امر هوشمندسازی خدمات شهری گـام اساسی برداشته شود. این همان نکته ایی است که در تحقیقات قبلی مورد تأکید واقع نشده و از آن عفلت شده بود.
حاتمی نژاد، حسین؛ منوچهری میاندوآب، ایوب؛ بهارلو، ایمان؛ ابراهیم پور، احد؛ حـاتمی نـژاد، حجـت (1391)شـهر و عـدالتاجتماعی: تحلیلی بر نابرابریهای محلّه ای(مطالعه موردی: محله های قدیمی شهر میاندوآب)، فصلنامه پژوهشهای جغرافیایانسانی، دوره 44،شماره 80،صص..41-63.
امانپور، سعید؛ حسینی شهپریان، نبی الله؛ ملکی، سعید (1396) بررسی و تحلیل پراکنش خـدمات شـهری بـا رویکـرد عـدالتفضایی در کلانشهر اهواز (با استفاده از تکنیک ادغام،) فصلنامه برنامه ریزی منطقه ای، سال 7،شماره25،صص..55-68.
عزیزی دانالو ،سمانه، مجتبی زاده خانقاهی، مرتضی (1399) ارائه مدل توزیع عادلانه خدمات شهری مبتنی بر عدالت اجتماعی فصلنامه شهرپایدار، دورۀ 3،شمارۀ 4،زمستان 1399.صص75-90.
مهر افزون، محمد(1396)، تبیین نقش توزیع خدمات شهری در توسعه اقتصاد شهری (مطالعه موردی شهر بروجرد)، فصـلنامهجغرافیا و برنامه ریزی شهری چشم انداز زاگرس، دوره9 ،شماره 9،صص 33-35.
بندر آباد، علیرضا و خلیجی، محمدعلی(1397)، سنجش عدالت شهری با رویکرد توسعه پایدار نمونه موردی مناطق شـهریتبریز، فصلنامه شهر پایدار، دوره 1 ،شماره 1،صص. .77-89 .
خدادی ، راحله (1396). بررسی و تحلیل نقش خدمات شهری هوشمند در بهبود کیفیت زندگی(مورد مطالعه سمنان)- فصلنامه علمی – پژوهشی، نگرش ها نو در علوم جغرافیا، سال نهم ،شماره چهارم، پاییز 1396
هاروي، ديويد.(1379)، عدالت اجتماعي و شهر، ترجمه فرخ حساميان، محمد رضا حائري و بهروز مناديزاده، چاپ دوم، تهران: شركت پردازش و برنامه ريزي شهري .
ماركوس، پيتر (1392). از برنامه ريزي عدالت تا برنامه ريزي همگاني، پيتر ماركوس، جيمز كنولي، جوهانز نووي، اينگريد اوليوو، سوز پاتر و جان .استيل (ويراستاران)، در جستجوي شهر عدالت محور، بحث هايي در نظريه و تجربه شهري (صص، 156-141)ترجمه هادي سعيدي رضواني و محبوبه كشميري، تهران: سازمان فرهنگي و هنري شهرداري تهران، موسسه نشرشهر.
دادشپور، هاشم؛ رستمی، فرامرز؛ علیزاده، بهرام (1393)، بررسی و تحلیل توزیع عادلانـه خـدمات شـهری و الگـوی پـراکنش فضایی آنها در شهر همدان، فصلنامه علمی –پژوهشی مطالعات شهری، دوره3، شماره 12، صص. .5-18.
بندر آباد، علیرضا و خلیجی، محمدعلی ( 1397) عدالت اجتماعی با رویکرد توسعه پایدار نمونه موردی مناطق شـهریتبریز، فصلنامه شهر پایدار، دوره ،1شماره ،1صص. .77-89
پرهيزگار، اكبر ،سيدكيارشالدين كلانتر ،عبدالرضا ركنالدين افتخاري ،يگانه موسوي جهرمي(1396). سهم فضاي مجازي از فضاي خدمات شهري تهران و تأثيرخصوصيات شهروندان در ميزان استفاده از خدمات فضاي مجازي مورد مطالعه: منطقة شش شهرداري تهران، مدرس علوم انساني- برنامه ريزي و آمايش فضادوره چهاردهم، شماره ،3پاييز 96
دقتی ، عادله ، یعقوبی ، نور محمد ، (1398). ارائه الگوي توسعه مرحلهاي حكمراني شبكهاي با استفاده از رويكرد فراتركيب،مديريت دولتي، ،1398دوره ،11شماره 205 2
Talen, E. (1998). Visualizing fairness, Equity maps for planners. Journal of the AmericanPlanning Association, 64(1), 22-38.
Gray, R. (2020).Social Accounting Project and AccountingOrganization and Society Privileging Engagement, ImagingNew Accounting Organizations and Society.
Myrvang Brown,Katrina; Flemsæter, Frode;Rønningen Katrina (2019) More-than-human geographies of property: Moving towards spatial justice with.
Lawrence W.C. Lai, K.W. Chau, Polycarp Alvin C.W. Cheung. (2018). Urban renewal and redevelopment: Social justice and property rights with reference to Hong.
.Dai. (2016) An Experimental Research on the Equalization of Basic Public.
Diyatti, Nilofar (2022), Alternatives to Smart Cities: A Call for Attention to Digital Urbanism, Geography and Digital Society, 3rd Edition (2022), www .sciencedirect .com/journal /digital-geography-and-society .
Sørensen, E. & Torfing, J (2016). Enhancing collaborative Innovation in the Public Sector. Administration &Society, 43)8), pp. 842–868
Barnaud, C., Corbera, E., Muradian, R., Salliou, N., Sirami, C., Vialatte, A., et al., 2019.
Ecosystem services, social interdependencies, and collective action: a conceptualframework. Ecol. Soc. 23 (1), 1–14.
Y. Zhang, China(2022).. Informality in Urban Villages, LSE Cities publication, no date, https://lsecities.net/media/objects/articles/chinainformality-in-urban-villages/en-gb/ accessed 07.7.2016.
Marcuse, P.) 2018(. From justice planning to commons planning. Searching for the Just
City. Routledge, pp. 111–122.
Fainstein, S. S (2021). Spatial Justice and Planning. Justice spatiale / Spatial Justice,
01, pp:1-13. Retrieved 2015, from www.jssj.org.
Ahmed M. Ibrahim (2022)A mapping towards a unified municipal platform: An investigative casestudy from a Norwegian municipality.journal homepage:www.sciencedirect.com/journal/sustainable-futures